Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Αυτή την ουλή την αγαπώ...

Γεια σας κορίτσια μου!
Τη σημερινή μέρα τη γιορτάζω και την τιμώ για ένα προσωπικό μου λόγο. Σαν σήμερα, πριν από αρκετούτσικα χρόνια όταν ήμουν μια μαθήτρια της Πέμπτης Δημοτικού,  πάλεψα και τα κατάφερα.
Η διάγνωση ήταν "οξεία οστεομυελίτιδα στην αριστερή κλείδα". Πρόκειται για μια λοίμωξη των οστών και δυστυχώς η δική μου περίπτωση ήταν σπάνια και εξαιρετικά κρίσιμη. Μετά από μια πολυήμερη ταλαιπωρία από γιατρό σε γιατρό και από νοσοκομείο σε νοσοκομείο κατέληξα στο "Γεννηματά" (τότε το έλεγαν "Κεντρικό"), να μου κάνουν άμεση εισαγωγή και χειρουργείο μετά από λίγες ώρες. Πολύ καιρό αργότερα έμαθα πως η όποια καθυστέρηση θα μπορούσε να ήταν μοιραία.
Το μόνο που είχα προλάβει να πω στους γονείς μου ήταν "Μπαμπάκα, να μου φέρεις την τσάντα μου με τα απαραίτητα". Ναι, από μικρή το είχα. Ήθελα το μικρό μου τσαντάκι που είχα το liposan μου, την κολώνια λεμόνι, το χτενάκι μου, τα κοκκαλάκια μου και μερικά άλλα κοριτσίστικα μικροπράγματα (θαρρώ πως είχα και κανα δυο πιτσιποπάκια). Δεν είχα προσέξει πως ήταν βουρκωμένος...
Να μην σας τα πολυλογώ, το χειρουργείο ήταν πολύωρο, είχα κάποιες επιπλοκές αργότερα. Η ανάρρωση μου πήρε αρκετό χρόνο, νοσηλεύτηκα δυο μήνες περίπου, έπαθα 2 φορές δηλητηρίαση, ανακαλύψαμε αλλεργίες μου που δεν γνωρίζαμε, οι δείκτες μου όλοι ήταν για αρκετό καιρό στα κόκκινα. Με τη βοήθεια όμως του Θεού και των γιατρών τα κατάφερα. Ζω και είμαι καλά.
Το μόνο που θυμίζει πια αυτή την ιστορία είναι μια ουλή που έχω στην κλείδα. Οι γονείς μου στην αρχή είχαν φοβηθεί πως θα με ενοχλεί, πως θα ντρέπομαι. Κάτι τέτοιο ομως δεν ισχύει. Την αγαπώ την ουλή μου. Είναι πάντα εκεί να μου θυμίζει πως πάλεψα και βγήκα νικήτρια. Τη θεωρώ σημάδι τύχης. Ήμουν τυχερή που με προλάβανε.  Δεν ξέρω αν σε κάποιους φαίνεται αντιαισθητικό. Δε σκέφτηκα στιγμή να την καλύψω ή να προχωρήσω σε μια πλαστική.
Ολοι στο σώμα μας έχουμε σημάδια. Μικρά ή μεγάλα, όλα έχουν και κάτι να θυμίσουν. Αγαπήστε τα. Όλα μαρτυρούν και κάτι, κάτι που μας διαμόρφωσε έτσι όπως είμαστε σήμερα. Είναι κομμάτια της ιστορίας μας, έτσι δεν είναι;
Θέλω να ξεφύγω από τα πολύ στενά πρότυπα που μας καλούν να ακολουθήσουμε. Ένα σώμα δεν μπορεί να είναι αψεγάδιαστο, χωρίς σημάδια. Σκεφτείτε το αγαπημένο σας βιβλίο. Έχει τσακίσματα στις γωνίες, έναν λεκέ από καφέ τότε που το διαβάζατε στο μπαλκόνι, δαχτυλιές, σημειώσεις στα αγαπημένα σημεία, ίσως και μια αφιέρωση στην πρώτη σελίδα.  Όλα αυτά μαρτυρούν τις ευχάριστες στιγμές που περάσατε μαζί του και όλα αυτά είναι που το διαφοροποιούν από ένα βιβλίο στο ράφι του βιβλιοπωλείου. Το πρώτο έχει αγαπηθεί και είναι "ζωντανό". Έτσι και το σώμα μας.
Σήμερα είναι μια μέρα που λέμε "ΟΧΙ" σε πολλά δεινά, ας πούμε και ένα "ΟΧΙ" σε κάποια στερεότυπα που άδικα μας ταλαιπωρούν.
Αγαπώ το σώμα μου, αγαπώ και την ουλή μου.


Σας φιλώ!!!        xxx

36 σχόλια :

  1. υπεροχο το ποστ σου!και συμφωνω απολυτα μαζι σου!κι εγω αγαπω τα σημαδια μου και τις ουλες που εχω απο παιδι,απο τραυματισμους.τα θεωρω τα "παρασημα" μου και πιστευω πως με καθε ενα σημαδι διαμορφωνεται ο χαρακτηρας μας!η αλλιως επεσες;πρεπει και να σηκωθεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ bravo που έγραψες ένα τέτοιο post!Μόνο αυτό μπορώ να πω!:D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ειναι πολυ σημαντικο καποιος να μαθει να αγαπα αυτο που του θυμιζει οτι τα καταφερε και ζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σου αξίζουν χίλια μπράβο γι' αυτό το post!!!!!!!! Κανένας μας δεν είναι τέλειος!! Πρέπει ν' αγαπάμε τον εαυτό μας με τις ατέλειες μας, όποιες και αν είναι αυτές, και να μην προσπαθούμε να γίνουμε κάτι που δε θα είμαστε εμείς!!!! Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. η όποια ουλή δείχνει θάρρος και γενναιότητα,είναι παράσημο και στολίδι,εγώ απέκτησα μία από θυρεοειδεκτομή και αν και στην αρχή με φρίκαρε η ιδέα να είναι μπροστά ,τώρα την θεωρώ απόλυτα φυσιολογική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπράβο κοπέλα μου!!! Τέλειο post!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υπέροχο ποστ!! Οι ουλές και τα σημάδια μας, είναι όσα βιώσαμε, καλά και άσχημα. Είναι εκεί για να μην ξεχνάμε. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σας ευχαριστώ πολύ για όλα κορίτσια μου. Νιώθω την αγάπη σας και σας την ανταποδίδω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. παντα υγεια!!! καθε ουλη εχει μια ιστορια να πει. γιατι να την κρυψουμε? και εγω ολο σημασια ειμαι αλλα τα αγαπαω ολα. ειμαι εγω ομως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. μπραβο σου κοριτσαρα μου!

    ευχομαι να εισαι παντα υγιης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σε ευχαριστουμε που το μοιραστηκες μαζι μας!!!Υπεροχο post πραγματικα!Υγεια και μονο υγεια, ΟΛΑ τα αλλα γινονται...

    Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. πραγματικα υπεροχη αναρτηση τοσο προσωπικη ευχομαι να εχεις παντα την υγεια σου κ ολα τα αλλα ερχοντα μετα!
    ευχαριστουμε που μοιραστηκες μαζι μας αυτη την τοσο σημαντικη στιγμη της ζωης σου ο καθενας μας εχει τετοιες δοκιμασιες που τον κανουν πιο δυνατο κ βλεπουν τη ζωη αλλιως...βασικα οπως ακριβως ειναι ομορφη κ πολυτιμη!
    φιλιαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Παρα πολυ ομορφο post... Με συγκινησες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Υπεροχο ποστ..
    Ειμαστε ολοι υπεροχοι κ μοναδικοι ετσι ακριβως οπως ειμαστε,σ'ευχαριστουμε που μας το θυμισες! :)
    <3
    xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. δεν θα πω πολλα γιατι ξερεις πολλα περισσοτερα....

    <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ, ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ, ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, ΑΥΤΟΣ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ.......KATHLEEN

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Χαίρομαι που έχω απέναντι μου (τρόπος του λέγειν...) μια μαχήτρια. Υγεία πάνω από όλα.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Την ουλη την ειχα δει αλλα δεν ειχα το θαρρος να σε ρωτησω, καταλαβαινεις... Χαιρομαι παντως που αυτο το κοριτσακι περασε τη δοκιμασια και ειναι εδω σημερα για να βολταρουμε παρεα! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Πόσο ωραίο και αισιόδοξο post....!!! Έλα από το blog μου, έχεις βραβείο http://efibeauty.blogspot.gr/2012/10/blog-post_29.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα τόσα γλυκά σχόλια όταν έγραφα το κειμενάκι μου. Σας ευχαριστώ μια μια ξεχωριστα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. μπράβο έτσι να είσαι δυνατή. με συγκίνησες και θυμήθηκα και εγώ τα δικά μου. της αγαπώ και δεν ντρέπομαι κάθε άλλο της βλέπω και λέω ναι το πέρασα και αυτό και βγήκα ποιο δυνατή. φιλιά πολλά και σου εύχομαι πάντα υγεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Μπράβο..Εύχομαι να είναι η τελευταία περιπέτεια που πέρασες..Με συγκίνησες..Η ουλή σου είναι ξεχωριστή και όμορφη, να μην την αφαιρέσεις για να θυμάσαι την νίκη σου! Καλή συνέχεια με δύναμη και αισιοδοξία!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. ΦΟΒΕΡΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΚΕΨΗΣ. ΣΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΑΣ ΘΥΜΗΣΕΣ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ. ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΗΛΑ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Πολύ συγκινητικό post. Ευχαριστούμε που μοιράστηκες την ιστορία σου μαζί μας.
    xx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. polu wraio post koukla!!pragmatika me siginises!
    filakiaa

    www.fashionrailways.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Γεια σου!!!έχω στο πόδι μου ουλή από 42 ράμματα και πλέον την λατρεύω...όπως είπες κ εσύ δεν έχω σκεφτεί ποτέ να την καλύψω η να κάνω πλαστική :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή