Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Το κάλεσμα της L' Oreal Paris στην Αθήνα : Μέρος Γ'

Η δική μου Αθήνα

Θέλει σχόλια; Όχι, απλά θαυμάζεις
Με χαρά ανείπωτη μπροστά από το μουσείο.
                                                                               Γεια σας κορίτσια μου!
Άφησα για το τελευταίο μέρος λίγες στιγμούλες από το ταξιδάκι-αστραπή στην Αθήνα. Το κάλεσμα της L' Oreal ήταν την Παρασκευή 16/3 στις 16:00. Ξεκίνησα από Θεσσαλονίκη γεμάτη χαρά. Ίσως το πιστεύετε, ίσως και όχι, αλλά ήταν η πρώτη μου φορά που θα έβλεπα από κοντά την Αθήνα, πρώτη μου φορά θα περπατούσα κάτω από τον αττικό ουρανό. Οικογενειακές υποχρεώσεις άλλαξαν τα αρχικά μου σχέδια και έτσι έπρεπε να συμπτύξω το πρόγραμμά μου. Είχα λίγες ώρες στη διάθεση μου. Η απόφαση φυσικά λήφθηκε αστραπιαία.Στη λίστα μου υπήρχε μονάχα ένα μέρος που ήθελα να επισκεφθώ και αυτό δεν ήταν άλλο από το μουσείο της Ακρόπολης.
Από τη μέρα των εγκαινίων ήθελα να παώ σε αυτό το μουσείο. Θυμάμαι τη Μελίνα που γύριζε τον κόσμο προσπαθώντας να ενημερώσει για τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα, τη θέρμη με την οποία μιλούσε για το μουσείο που θα τα στέγαζε (τότε ούτε καν σε μακέτα δεν υπήρχε). Θυμάμαι τη συγκίνηση μου και το virtual tour που έκανα τις πρώτες μέρες λειτουργίας. Είχε φθάσει επιτέλους η πολυπόθητη για μένα ώρα να το επισκεφθώ.

Με το Σωκράτη μου, στήριγμά μου στη φωτογραφία αλλά και στη ζωή μου.
Πόσο όμορφο ήταν! Πολύ πιο όμορφο από ότι φανταζόμουν. Μεγάλο, μοντέρνο, με ωραία αισθητική, πλημμυρισμένο στο φυσικό φως. Δεν υπήρχε τίποτε μίζερο, τίποτε πρόχειρο. Ένα μουσείο αντάξιο των όσων φτιάχτηκε για να εκθέτει. Τα θαύμασα όλα του τα εκθέματα ένα προς ένα, τα καμάρωσα. Το καλύτερο με περίμενε στον τρίτο όροφο. Συγκινήθηκα αλλά και πικράθηκα. Υπάρχει μια αναπαράσταση του ναού στο ίδιο -οπτικά τουλάχιστον- περίπου ύψος με τον αυθεντικό που σου δίνει τη δυνατότητα να έχεις μια ολοκληρωμένη εικόνα του διάκοσμου. Ενώνονται για πρώτη φορά τα πρωτότυπα γλυπτά με αντίγραφα όσως βρίσκονται στο μουσείο του Λούβρου και στο Βρετανικό. Όπως και τώρα, έτσι και τότε άρπαγες είχαν πέσει σαν τα κοράκια και ρήμαζαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους. Είναι πολλά αυτά που λείπουν... Εξαιρετική δουλειά κάνουν οι ξεναγοί του μουσείου, φροντίζουν να ενημερώσουν όλους τους επισκέπτες για τη βεβήλωση του μνημείου μας.
Το μουσείο της Ακρόπολης θα γιορτάσει την επέτειο της 25ης Μαρτίου με ελεύθερη είσοδο για όλους, από τις 08:00 έως τις 20:00. Αξίζει τον κόπο να πάτε, πιστέψτε με. Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Εγώ, συγκινημένη, στον τρίτο όροφο του μουσείου
Είχε μια όμορφη λιακάδα και έτσι μπορέσαμε και κάναμε μια βόλτα εκεί γύρω.Μαζί μας ήταν ο καλός μας φίλος ο Ηλίας με το γιο του το Μάριο, καλύτεροι από κάθε ξεναγό. Πήγαμε στην Πλάκα και στο Μοναστηράκι. Σας βλέπω, γελάτε οι Αθηναίες, όμως όσο τουριστικό και αν ακούγεται ήθελα πάρα πολύ να περπατήσω στα στενάκια τους. Τι μαγικό μέρος! Στην κάθε γωνίτσα είχε και ένα μνημείο, ένα ενθύμιο ιστορίας. Όσα μελετούσα στην τρίτη δέσμη τώρα τα έβλεπα μπροστά μου. Μύριζε αναμνήσεις ο τόπος.
Κόσμος! Μπουλούκια! Κάθε λογής ανθρώπους είδαμε με κορυφαίο έναν Ινδό με πορτοκαλοκοραλί σαρίκι με χρυσό σιρίτι και ασορτί καφτάνι. Κλασική Θεσσαλονικιά, όλα μου φάνηκαν πως παίζανε σε fast play.  Όλοι έτρεχαν, τι να προλάβουν άραγε; Τα μικρά, μικρούλια πραγματάκια τα χάνεις όταν τρέχεις, αυτά είναι όμως που σου ομορφαίνουν τη μέρα, που την κάνουν αλλιώτικη. Γιατί έτρεχαν όλοι; Τρέχοντας κάπου θα παράπεσε και η ευγένεια τους, γιατί ποτέ δε με έχουν σπρώξει τόσο πολύ χωρίς να ακουστεί ούτε μια φορά το "με συγχωρείτε".
Συνήθισε το μάτι στη μικρή Περαία, την αραιοκατοικημένη, με τα πουλάκια και τα λουλουδάκια και στη Θεσσαλονίκη με τους τρεις κεντρικούς δρόμους και μου έκαναν τόση εντύπωση τα μεγέθη στην Αθήνα! Όλα ήταν στον υπερθετικό βαθμό. Πολύς ο κόσμος, πολλή η φασαρία, μεγάλα τα κτίρια, από παντού ξεπετάγονταν αυτοκίνητα, τρόλεϊ, λεωφορεία, μηχανάκια, τεράστιοι οι δρόμοι, πολλά τα καταστήματα. Μια μεγαλούπολη, πολυπληθυσμική και πολυάσχολη.

Στην Αθήνα συναντάς τα πιο περίεργα που φαντάστηκες ποτέ!

Αν ήταν γυναίκα η Αθήνα, θα ήταν βαμπ. Πανέμορφη και συνάμα απόμακρη. Μια μοιραία γυναίκα, σαν τις πρωταγωνίστριες στα φιλμ νουάρ, να καπνίζει και να πίνει το ποτό της τυλιγμένη σε ένα σύννεφο μυστηρίου. Τη φαντάζομαι ντυμένη με στενό, μακρύ μαύρο φόρεμα και μποά. Γιατί; Δεν ξέρω, αυτή η εικόνα μου ήρθε πρωτα στο μυαλό. Γόησσα γκόμενα η Αθήνα που σε τραβάει από το γιακά στο παιχνίδι της και δεν μπορείς να ξεφύγεις. Έκατσα κάτι λιγότερο από 24 ώρες αλλά μαγεύτηκα για μια ζωή και ανυπομονώ για την επόμενη φορά.

Παραλία Θεσσαλονίκης

 Πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Αναπολούσα τα όσα είδα, χάζευα τις φωτογραφίες στην κάμερα, μέχρι που μια γνώριμη μυρωδιά με καλωσόρισε. Φτάσαμε Θεσσαλονίκη! Τα αγαπημένα μου γνώριμα μέρη. Απόλαυσα κάθε λεπτό της διαδρομής από το λιμάνι, τη μια άκρη της παραλίας, μέχρι το Μέγαρο Μουσικής, την άλλη άκρη. Ναι, η Αθήνα είναι ξελογιάστρα αλλά η Θεσσαλονίκη είναι η φωλιά μου.
Άλλο τραγούδι έπαιζε στο ραδιόφωνο και άλλο άκουγαν τα δικά μου αφτιά. Άκουγα Μπιθικώτση και για πρώτη ίσως φορά καταλάβαινα το  νόημα των στίχων.
Ο Λευκός Πύργος

Είσαι το καμάρι της καρδιάς μου
Θεσσαλονίκη όμορφη γλυκιά
κι αν ζω στην ξελογιάστρα την Αθήνα
για σένα τραγουδώ κάθε βραδιά.
 Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη!
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ.

Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια
έζησα τις πιο γλυκές στιγμές
καντάδες χίλιες νύχτες έχω κάνει
για όλες τις μποέμικες καρδιές.
Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ.

Πάντα με κρατάς στην αγκαλιά σου
πάντα σε θυμάμαι και πονώ
κι αν είμαι τώρα λίγο μακριά σου
με τον καιρό κοντά σου θα βρεθώ.
Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ.

Δεν μπορώ να διαλέξω. Τις αγαπώ και τις δυο. Την πανέμορφη μεγαλούπολη Αθήνα με την πληθώρα επιλογών, που με μάγεψε με την πρώτη ματιά αλλά και τη ζεστή και φιλόξενη Θεσσαλονίκη, που με μεγάλωσε στην αγκαλιά της. Αποκαμωμένη έπεσα να κοιμηθώ. Γέμισα εικόνες, ρούφηξα μυρωδιές, το ευχαριστήθηκα.
Σας φιλώ!!!     xxx



όχι που δε θα πήγαινα, beauty blogger πράμα...   :)
Υ.Γ. Ομολογώ πως υπέπεσα και στο αμάρτημα του "χαζέματος βιτρίνας μέχρι να πονέσουν τα πόδια". Το στεφάνι μου έκανε το λάθος να με πάει για βόλτα στο Mall. Μα είναι τεράστιο! Μας έπιασαν νευρικά γέλια γιατί τις πρώτες μέρες λειτουργίας του "δικού μας" Cosmos χανόμασταν. Μου έκανε εντύπωση ο κόσμος που είδα εκεί. Στο Cosmos το μεγαλύτερο ποσοστό των επισκεπτών είναι ηλικιωμένοι και  σλαβόφωνοι τουρίστες, στο Mall πάλι είδα πολύ νεαρότερες ηλικίες και ελάχιστους ξένους.
Πεντανόστιμο παγωτό γιαούρτι!!!
 Τρώγοντας ένα φανταστικό παγωμένο γιαούρτι από το Yasu, πρόσεξα και κάτι άλλο. Νόμιζα πως ήταν αστικός μύθος, πως το γράφανε μόνο τα περιοδικά. Όμως τον είδα, τον συνάντησα. Ο άντρας metrosexual υπάρχει τελικά! Ο άντρας μου είναι κλασικό αρσενικό παλαιάς κοπής που η μόνη κρέμα που χρησιμοποιεί είναι η οδοντόκρεμα. Μου ήταν πολύ παράξενο να τον βλέπω δίπλα σε ένα χαρακτηριστικό δείγμα metrosexual, ήταν κάπως σοκαριστικό τα πρώτα δευτερόλεπτα. Νομίζω πως ακόμη δεν μπορώ να το σχολιάσω, αν μου άρεσε ή όχι.

17 σχόλια :

  1. Ελένη μου,σα να περπάτησα μαζί σου μέσα από τις αφηγήσεις σου...Λείπω τόσους μήνες από την Αθήνα και μου'χει λείψει πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ήταν τόσο ωραία να σε γνωρίσω απο κοντά! Μακάρι κάποια στιγμή να καταφέρω να έρθω κ εγώ στα μέρη σας κ να τα πούμε κ πάνω(λογικά του χρόνου το καλοκαιράκι δεν θα λείψουμε απο Χαλκιδική, άρα μια βόλτα απο Θεσσαλονίκη είναι βέβαιη)

    Και ναι, o metrosexual υπάρχει γύρω μας! Ζει! Και δεν είναι μύθος!!!! Τιμή σου που τον γνώρισες! αχαχαχα!!!

    Φιλάκιααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοκ με τον metrosexual! Να έχω το Σωκράτη, τον άντρα τον λιμανίσιο που λέει και η φίλη μου η Μίμα, με τα τατουάζ του και τα σουβλάκια και δίπλα μου τον metrosexual με τη φιλενάδα, τη σαλατίτσα, το χυμούλη και την κρέμα χεριών.... σοκ!

      Διαγραφή
  3. Απο την Αθηνα εχω ακριβως την ιδια αισθηση και ας εχουμε περασει 7 χρονια που κατεβηκα και για λιγες μερες.Σαν κλασσικη Θεσσαλονικια και εγω πηγα Θησειο,Πλακα,Μοναστηρακι και πιο πολυ κινηθηκα στον Πειραια που μου αρεσει πολυ γιατι θυμιζει την πολη μας.
    Στο μουσειο θελω πολυ να παω,πιστευω οτι ειναι ενα διαμαντι.
    Μπραβο και στον καλο σου που σε πηγε στο Mall!Θαρραλεος!χιχιχι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήρωας το στεφάνι μου!

      Με την πρώτη ευκαιρία να πας στο μουσείο, εγώ ενθουσιάστηκα

      Διαγραφή
  4. Πόσο μου έχει λείψει η Αθήνα.. εγώ φάνηκα από τους τυχερούς και πέτυχα ζεστούς ανθρώπους, να έχω να πατήσω 3 χρόνια και να με θυμάται ακόμη και ο περιπτεράς..! Μπορώ να σου πω έχω πετύχει πιο αγενείς ανθρώπους στην Κύπρο παρά Αθήνα. Καλά αυτή η Θεσσαλονίκη μας κατέστρεψε με τα γλυκά της μπορώ να πω..!
    Απόλαυσα πολύ το άρθρο σου. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!
      Μέσα στο μετρό πέτυχα τους πιο αγενείς, ισως και να έτυχε , τι να πω...

      Διαγραφή
  5. νομιζω οτι δεν θα ειχα προβλημα με τον metrosexual.αρκει να μην εχει πιο πολλα καλλυντικα απο εμενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. τι ωραια που τα περιγραφεις! χαιρομαι που περασες ομορφα στην Αθηνα εκανες κ την πιο ομορφη βολτα στο μουσειο εχω παει παρα πολλες φορες κ πηγαινω οταν θελω να χαλαρωσω κ εχει ηλιολουστη μερα με το αγορι μου περπαταμε γυρω απο την ακροπολη κ μετα γυριζουμε..
    εν τω μεταξυ εχουμε δωρεαν εισοδο ως φοιτητες κ ετσι ειναι ακομα πιο ευκολο να πηγαινουμε συχνα..

    φιλακιααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αν και την έχω επισκεφτεί, είμαι ερωτευμένη με την Θεσσαλονίκη!! Μου φαίνεται τόσο μεγάλη και άχαρη.. χαχαχ
    Πολύ ωραίες φωτογραφίες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Mένω σε τόσο όμορφη πόλη??? Έχει τα καλά της αλλά δυστυχώς τα άσκημα υπερτερούν Ελένη μου!!!Αλλιώς είναι να την επισκέπτεσαι και αλλιώς να μένεις μόνιμα!!! Εγώ αγαπώ Θεσσαλονίκη τρελά!!!Και μου έχει λείψει...Metrosexual δεν έχετε Θεσσαλονίκη???(απορία!!!);o))) XXX

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αυτο εννουσα εκεινο το βραδυ σπιτι.....
    αυτη την Ελενη....
    που με εκανε να κλαψω τοσο, αποψε , με την γνωριμη μυρωδια που σε κανει να λησμονεις καθε αθηνα....
    περιεργο κι εγω το ιδιο τραγουδι ακουω μεσα μου καθε που βλεπω τον λευκο πυργο μετα απο καιρο.....
    κι εχω το ιδιο διλημμα εδω και χρονια αναμεσα στην φωλια και την ελευθερια.
    εχουν και τα δυο το τιμημα τους!
    πφφφ, τελικα καλυτερα να γραφεις για νυχια.
    ειναι πιο ευπεπτο για βραδυ!!!
    να ξαναρθεις μικρο!!!!
    φιλακια και καληνυχτακια! < Εγώ>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εντάξει, η καλύτερη ανάρτηση ever! Την απόλαυσα! Νομίζω ότι λίγο-πολύ καταφέρατε να δείτε όλη την Αθήνα σε τόσο λίγες ώρες! Δοκίμασες και παγωμένο γιαούρτι, τι άλλο θες; Δεν είναι τέλειο; χαχαχα, πέθανα με τα σχόλια περί metrosexual ανδρών! Τελευταία νομίζω είναι περισσότεροι από τους άλλους. Δε με χαλάει όμως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η Αθήνα είναι ξελογιάστρα όντως,αλλά σαν την Θεσσαλονίκη μας δεν είναι!!!Δεν νομίζω να μπορούσα να ζήσω μακριά από αυτήν την πόλη.....ωραίες οι εκδρομές,ωραία και τα ταξίδια,αλλά όταν έχω τις μαύρες μου παίρνω το αυτοκίνητο και πηγαίνω χαλαρά παραλία!!!! χαχαχαχαχα............
    Α! και στο κέντρο για shopping.....φιλάκιαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ωραία είνα η Αθήνα μας! Κι εγώ ώρες ώρες δεν την αντέχω αλλά την αγαπώ. Δεν συγκρίνεται όμως με την Θεσσαλονίκη σε ομορφια (όλοι έχουνε να λενε!) Αν και η δική μου η καρδιά είναι στην πατρίδα μου...Βόλος αχ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αντε ρε, πάλι ένα πακέτο χαρτομάντηλα χάλασα...
    Ευχαριστώ για το νοερό ταξίδι... Keep goin'...

    ΑπάντησηΔιαγραφή